|
Burntisland (Fife, Schotland) - 6 t/m 8 juli 2009
Wat is er mooier dan je werk kunnen combineren met je hobbie ? Dat dacht ik ook toen ik deze kans kreeg.
 Al geruime tijd ben ik betrokken bij een project dat zich richt op de winning van natuurlijke vezels. Die vezels kunnen vervolgens in artikelen verwerkt worden om zo de eigenschappen van die artikelen te verbeteren. Het toeval wilt dat het Schotse bedrijfje waarmee we samenwerken (mijn bedrijf wil hun technologie & kennis overnemen wanneer dit voldoende interessant is) gerund wordt door 2 mannen die als grootste hobbie vliegvissen hebben én dat de 'enige' toepassing van de speciale vezels tot nu toe bestaat uit verwerking in vliegvishengels.... wat een wereldproject he !!
Maandag 6 juli was het eindelijk zover, "Scotland here we come !"
Na een late vlucht (22:00) met de nodige vertraging, er was een bommelding op het vliegveld van Edinburgh, stond ik samen met een collega in Schotland. We konden direct kennis maken met het vertrouwde Britse weer : volop regen en wind.
Met de nodige moeite werd er een taxi gevonden die Burntisland wist te liggen en na een rit van ruim een uur (tsja, niet alleen in Nederland worden wegen opgebroken zonder goede omleidingen aan te geven) stonden we midden in de nacht voor een donker hotel.
Met flink wat gebonk en eindeloos indrukken van de bel lukte het uiteindelijk om de nachtportier wakker te krijgen en konden we een droog plekje zoeken. Sportief als hij was opende hij nog wel even de bar zodat er nog wat Schots goud door de kelen kon stromen.
De volgende dag werden we na een stevig ontbijt opgehaald om de hengels (euh, de vezels en het proces) te gaan bekijken. Op de foto zijn in de rekken alleen de hengels te zien die nog afgebouwd moeten worden; de rest van de hengels hingen netjes in een gesloten kast.
Ik zal jullie niet met technische details vermoeien. Een blik over de haven en baai waaraan de loods ligt is zeker interessanter. Hier vist de lokale bevolking doorgaans met zeehengels maar 'onze mannen' belagen er de vis (vooral makreel in juli/augustus) met de vliegenhengel.
Daar moeten ze overigens wel goed bij opletten want zeehonden die in de baai rondzwemmen worden getrigggerd door de in paniek rondzwemmende makrelen. Zodoende gebeurd het vaak dat de vissers hun vis gedwongen moeten afstaan aan een zeehond.
 
Op de woensdag zijn we 'als lunch' met een heel stel hengels op pad gegaan naar de Stanhouse fishery. Dit bleek een klein meertje in de bergen te zijn waar een forellen-'vijver' gehuisvest is. Omdat er niet veel tijd was hebben we niet gevist en ons beperkt tot een half uurtje werpen met verschillende hengels. Dat was al een ervaring op zich. David gaf een complete demonstratie : man, wat kan die gast werpen. Zowel met de enkelhandige als dubbelhandige hengel. Dat was echt schitterend om te zien. Mooi detail, ter plekke liep nog een ouwe gids rond van ergens tegen de 70 jaar en die gooide net zo makkelijk met David mee. Een lust voor het oog om te zien.
 
Zelf heb ik ook nog een poosje staan werpen en ik moet zeggen dat de hengels die de mannen maken zeker lekker werpen. Gezien de prijs van de hengels (rond de 500 pond Sterling) vallen ze op dit moment echter buiten mijn budget.
 
Restte ons nog snel de spullen inpakken en richting het vliegveld te gaan om de vlucht terug te halen.
Na de vakantieperiode hoop ik snel weer een trip richting Schotland te maken. Niet alleen voor het werk, maar zeker ook om eens rustig te kunnen vissen. De uitnodigingen voor het bezoeken van een aantal fraaie rivieren heb ik al min of meer 'op zak'.
A{b}r{a}xa{s}
Vliegvissers.nl de verzamelplaats voor alle (beginnende) Nederlandse en Belgische vliegvissers.
| 
