Zeeforel trip 2007
(door Evert en BertJ)

Onze jaarlijkse vliegvis-trip naar Denemarken op zeeforel hadden we dit keer in de eerste week van april gepland. We zouden weer met z’n vieren gaan, ware het niet dat Auke op het laatst moest afhaken door ziekte, helaas. Dit was voor ons de eerste keer in het voorjaar. De vorige drie keer waren in Oktober/November.

Maanden ervoor ben je er al mee bezig. Welke vliegen moet ik nog binden? Spinhengel mee? Je kunt immers nooit weten. Leaders knopen. Vliegenlijnen schoonmaken. Vorige zomer had ik mijn waadbroek geplakt. Is ie nog wel waterdicht? Een week voor vertrek toch maar even met de waadbroek de vijver in. Nee hé, dus wel lek. Snel via het internet een nieuwe besteld. Nu maar hopen dat ie voor vrijdag bezorgd wordt. Gelukkig had ik hem de donderdag voor vertrek in huis.

 

Zaterdag 31 maart.

We hadden weer een Huisje gehuurd in Kerteminde op het schiereiland Hindsholm

op Funen. Na een vlotte, nachtlijke rit stonden we om 08.30 uur voor een hengelsportwinkel in Fredericia. De winkel ging om 09.00 uur open, dus even wachten…We moesten hier zijn, omdat Evert een tip van een Groninger vliegvisser had gehad. De eigenaar van de zaak, Jesper, een vriend van de Groninger, zou ons wel advies geven over wat op dat moment de beste stekken zouden zijn. Inderdaad, Jesper bleek een zeer vriendelijke en behulpzame Deen te zijn. Hij vertelde ons in vloeiend Engels dat op dat moment veel zeeforellen werden gevangen in het gebied rond het Fjord. Lots of fish, zei hij.

De kaart werd er bij gepakt en Jesper vertelde hoe we er naar toe moesten rijden. Na twee visjassen en wat materiaal gekocht te hebben, bedankten we de eigenaar en vertrokken. We komen overigens geen hengelsportzaak uit zonder wat te kopen, blijkt steeds.

Zeeforellen trekken ‘s winters de rivieren op om te paaien. In het vroege voorjaar zwemmen ze weer naar zee. Meestal verblijven ze een tijd op de fjorden omdat daar het water brak is. Ze hebben een hekel aan te koud, zout water. Zo gauw het water in zee wat aangenamer van temperatuur is, verspreiden ze zich weer over zee.

De planning was om gelijk te gaan vissen. De sleutel van het huisje konden we toch pas ‘s middags om 15.00 uur ophalen. Eerst een Fisketegn (vergunning) halen op het postkantoor, natuurlijk.

Het fjord lag er betoverend bij.

Als je bij het fjord aan komt, valt je gelijk de schitterende ligging op. Omgeven door bossen in een prachtige natuur. We reden ongeveer een kilometer lang het water over een bospad, en zagen dat er al meerdere vliegvissers actief waren. Aan de auto’s te zien waren het Denen en een enkele Duitser. Een Deense spinvisser vroeg of hij een schepnet van ons mocht lenen. Zijn maat had er op dat moment een mooie zeeforel aan. De vis werd vakkundig naar de eeuwige jachtvelden geholpen. Veel Denen en Duitsers nemen alle vis mee die aan de maat zijn, maar tegenwoordig zie je gelukkig steeds meer dat ook buitenlandse vliegvissers catch and release toepassen.

We hebben die middag ongeveer vier uurtjes gevist. Dick kreeg al vlot een aantal aanbeten, en wist er één te verzilveren. Een mooie zeeforel van 55 cm was klaar voor de foto. Evert en ik hebben geen beet gehad.

De eerste.

Zondag 1 april.

Het plan was dat we eerst de stek van okt. 2005 zouden proberen. Het Kertemindefjord. Toen vingen we onze eerste zeeforellen met opkomend water. Nu was het afgaand water. Een eindje verderop stond een Deen te vissen. Die locals weten doorgaans wel wat de beste tijden zijn, dus kans op een mooie vis was er altijd. Binnen een uur ving ik mijn eerste zeeforel van de trip. En een grote ook nog! Natuurlijk aan een zinkende Red Tag, waar ik vorig jaar veel succes mee heb gehad. Ik heb het net van Evert moeten lenen, want mijn net schoot ernstig te kort. De vis paste er niet in. Later in de week heb ik bij Go Fishing in Odense een groter schepnet aangeschaft.

The Red Tag did it again.

Later die middag zijn we weer naar het fjord gereden. Het werd de beste dag van de week. Evert ving die middag zijn eerste forellen. Hij ving er twee, terwijl Dick er vier pakte. Ik ving er drie bij. Allemaal prachtige blanke vissen, variérend van 40 tot 55 cm. Stuk voor stuk zeer felle vechters, die allemaal weer terug gezet werden. We vingen ze aan verschillende vliegen, dus zo nauw keken ze niet.

Maandag 2 april.

’s Morgens vroeg brood halen en even op het sleuteladres doorgeven dat de vaatwasser het niet deed. Het service-bureau zou zijn best doen om deze te repareren. Dat kwam er die week niet van, dus was het alsnog afwassen geblazen. We hebben die morgen eerst nog een uurtje vlakbij ons huisje gevist, maar hebben geen beet gehad. Die middag zijn we weer naar het fjord gereden. Ik ving er die middag twee, terwijl Evert en Dick er een paar verspeelden.

Dinsdag 3 april.

Vandaag zouden we een ander fjord gaan bezoeken. Het Feljefjord. Een prachtige omgeving met hoge kusten en mooie stranden. Het vissen met de vliegenhengel was erg moeilijk door de hoge golven, de kei harde wind op de kust en de beperkte ruimte achter ons. En die hebben we wel nodig om de lijn te kunnen werpen. Dick probeerde het nog even met de spinhengel, maar had ook geen succes. Dan maar wat plaatjes schieten…

Woensdag 4 april.

Na de visloze dag van gisteren terug naar het eerste fjord. Talloze vliegen hadden we er al aan geknoopt, maar niets scheen te werken. Misschien zaten ze er gewoon niet. Tot dat ik er een spaarzaam gebonden streamertje aanknoopte die ik jaren geleden al eens gebonden had, maar die ik nog nooit had gebruikt. De K2 streamer. Ik ving twee zeeforellen vlak na elkaar. Dick was er flauw van. Hahaha…. Ik was de enige die forel ving die dag.

Donderdag 5 April.

Half tien werden we wakker met een kater van hier tot Tokio. Gisteravond een beetje doorgezakt onder het motto: bier en rum opmaken, anders moeten we alle drank weer meeslepen naar huis. Daar neem je het toch niet voor mee. Het weer was omgeslagen. De wind was sterk toegenomen. We moesten echt een plek zoeken in de luwte, anders moesten we de spinhengels pakken, om tegen de wind in te komen. En dat wilden we liever vermijden, want vliegvissen vinden we veel leuker dan werpen met lepels e.d.

De wind kwam uit het noordwesten, dus moesten we een stek zoeken aan de oostkant van het eiland. We gingen op zoek naar een stek bij Bøgebjerg. Na een uurtje langs de kust te hebben gereden kwamen we er niet meer uit. Geen navigatie bij ons, natuurlijk. Dick moest toch nog Deense boter halen voor zijn vrouw, dus hij de locale kruidenier in. Na wat Deens gebrabbel aangehoord te hebben waren wij nog geen steek verder. Op het platteland daar spreken ze geen Engels.

Even later vonden we toch een karrenspoor die naar de kust leidde. Het zag er veelbelovend uit. Veel stenen en wier in het water, karakteristiek voor een zeeforelstek. Er waren meerdere vliegvissers aanwezig, die natuurlijk ook een stek uit de wind hadden gezocht.

Na een uur gevist te hebben, nog steeds geen beet. Ik zag Dick verderop wild staan zwaaien en wijzen. Wat had die malloot nu weer, dacht ik bij mezelf. Zag hij een zeehond ofzo? Nu zag ik het ook. Bruinvissen! Prachtig om die beesten door de hoge golven te zien snijden!

Evert ving die middag een kleine zeeforel, als enige..

Vrijdag 6 april.

Onze laatste dag was al weer aangebroken. Wat gaat een week toch snel voorbij. Het plan was om eerst het huisje schoon te maken en de sleutel in te leveren. Daarna naar het fjord te rijden om nog een paar uurtjes te vissen, voordat we naar Nederland zouden rijden.

Bij het water aangekomen, kozen Dick en ik voor de plek waar we die week goed gevangen hadden, en Evert ging voor een plek om de bocht, vol in de wind, zo’n 500 meter verderop.

Na anderhalf uur telefoon. Evert had een grote zeeforel gevangen! Ik zei dat ik er aan kwam om foto’s te maken. Een hele mooie, dikke vis. Na de foto’s mocht hij weer zwemmen.

Een dikke 60-er.

Dick ving op de valreep nog een mooie vis aan een groene garnaal-immmitatie.

Om half vier ’s middags zat het er op en reden we voor de laatste keer het bospad af, langs het fjord.

Het was gelukkig rustig op autobahn, dus met de cruise op 170 waren we binnen vijf uur weer in Nederland.

We hebben weer genoten van het vissen en de natuur. 18 zeeforellen hebben we gevangen. Het gaat elk jaar beter.

We hebben reeën, bruinvissen, roofvogels, fazanten en hazen gezien. Die beesten hebben alle ruimte om te leven, in die prachtige natuur van Denemarken.

Volgend jaar misschien weer? Hopelijk is Auke er dan ook weer bij.

- TOP -